Ver-beten? SIGLogo(t)

Verbeten ...?!

Gaat dit over bijten, waarbij iets misgaat?
Hebben we het over iets waar je een hap van wilt nemen, maar dat lukt niet?
Of gaat het juist mis met het bijten zelf, en kauw je je tanden erop stuk?
Hier komen al die gedachten samen in het thema van verbetenheid: verbolgen zijn

Er is een directe relatie tussen ons lichaam en onze beleving.
Enerzijds gaat dat natuurlijk over onze omgevingsbeleving.
Anderzijds gaat het juist om onze be-leving van wat we wensen.
Maar, niet alles wat we wensen is realiseerbaar; dat maakt mensen soms verbeten.

Veel mensen hebben enorme spierspanningen in hun kaken.
Overdag verbijten ze zich op hun beleving;’s-nachts slapen ze tandenknarsend.
Het gebit is daar niet op gemaakt; in feite is er echter niets mis met het lichaam.
Het is mis met de manier waarop het lichaam, en het leven, be-leefd wordt.

In dit onderdeel van de webzaait gaat het verhaal over onze overtuigingen.
“Overtuigd”. is een schip wat teveel zeil voert voor de wind die op dat moment waait.
Veel mensen voeren en inderdaad aan verwachtingen; die op niets gebaseerd zijn.
Het gevolg is dat ze de werkelijkheid-die-is niet beleven; en zich stukbijten op hun illusies.

Inzicht in de samenhang van ons lichaam

Vandaar dat het goed is om te kijken hoe ons lichaam daar me omgaat.
Dan zien we een relatie tussen kaken en spieren; spanning en ontspanning.
We vinden ook een verankering van tanden en kiezen met meridianen; en organen.
We vinden vooral een samenhang tussen onze overtuigingen en onze beleving.

In “The Bones of Belief” (www.scienceoflife.nl) staat hier al veel over geschreven.
Kort samegevat: de opbouw van ons lichaam is analoog aand ond kennislichaam.
In de botten vinden we onze meest beschermde cellen; bekend van “tot in je botten”.
Aan bod komt hoe die door je overtuigingen kunnen worden beschadigd.

Het doel van het verhaal is echter veel ‘interessanter’: de facinatie voor ons lichaam.
In onze mond vinden we de entréé tot ons hele lichaam; maar alles komt daar ook samen.
In de mond kunnen we het lichaam, als het ware, “binnenstebuiten” bekijken.
Bot ligt er open en bloot; en organen kunnen we direct ‘raken’.

In het artikel “Ont-Last!” wordt beschreven wat de oplossing is voor verbetenheid.
Trysmus - de ‘kaakklen, en knarsetanden’ - wordt daarbij gebruikt als voorbeeld.
Het gaat er daarbij om hoe we lichaamsspanning diep en wezenlijk kunnen ont-spanen.
In het volgende verkennen we waardoor zulke spanningen vooral komen te ontstaan.

Eerste hoofdwet van de psychologica

De eerste hoofdwet van de PsychoLogica is als volgt:
De teleurstelling is zo groot als de verwachting onjuist is.
Het is in een basale vergelijking te beschrijven:
Experience - Expectation = Emotion / Feeling.

Dit is de basisvergelijking van de balans in een systeemgrens.
In de wiskunde gaat het om de balans tussen twee formules.
De eerste is : “F = 0”, de tweede is “F = 1”.
In de natuurkunde/wiskunde staan ze los naast elkaar; in ons lichaam komen ze samen.

In de Nulpuntswiskunde van Peter Rowlands is de samenhang tussen de twee Formules te zien.
Ze komen daar samen in de beschrijving ( , ) = ( ) , ( ) (ze vortexvectordoorgangen door een nulpunt).
In ons lichaam, en leven, hebben we met de tegenhanger te maken: ( . ) =/= ( ) , ( ).
(Voor verdere uitleg van deze notatie, zie “Zero to Infinity” van Peter Rowlands.)

Equivalent is de notatie van Spencer-Brown; hij formuleert het als “the Mark of Distinction”.
Het is zijn manier van het formuleren van onze beleving van een systeemgrens.
Hij stelt daarin, ten onrechte, dat “to cross, and cross again, is not having crossed”.
Dat betekent dat hij geen rekening houdt met geheugen in onze beleving van onze omgeving.

Gespannen verwachtingen

We maken onze verwachtingen allemaal zelf; bewust en onbewust; zelf en samen.
“De wereld in ons hoofd” vat het beste samen hoe we ermee omgaan.
Dat heeft niet alleen met onze besluiten te maken, maar ook met onze reflexen.
Het gaat erom om om te kunnen gaan met de verschillende niveaus van bewustzijn.

Vandaar dat we uitkomen op de manier waarop we ons bewustzijn beleven.
Het gaat hier om de tegenhanger van Reflexen; Geloof (en overtuigingen).
Beide zijn gebaseerd op besluiten die we nemen; bewust en onbewust.
Enerzijds gaat het om onze beleving van geest, respectievelijk lichaam.

We maken ons een beeld van onze beleving van onze omgeving.
Daarin worden bepaalde gerichte stappen genomen.
Daarin gaat het soms mis, meestal zonder dat we dat doorzien.
Maar daardoor gaan we uit van een verkeerde verwachting.

Het gaat erom te begrijpen hoe we die verwachtingen maken.
Dat geeft begrip van de manier waarop dat soms mis gaat.
Vanuit dat begrip is die verwachting dan te corrigeren.
Daardoor is ziekte op fundamentele niveaus te voorkomen.

Territorium

Ons wereldbeeld heeft te maken met het beginsel ‘territorium’.
Dat is een principe wat in de levensvorm van dieren ontwikkelt.
Planten groeien daar waar hun zaad ontkiemd is.
Dieren reizen in een gericht territorium rond.

Ze hebben daarin een slaapplaats - buitenbewustzijnbeleving.
Ze hebben een jacht-/oogstterrein - bewustzijnsbeleving
Ze hebben een plek waar ze voedsel verteren - onbewustzijn.
Ze hebben een plek waar ze spelen - onderbewustzijn.

We hebben al deze aspecten ook in ons lichaam.
We zien het in de vier ‘hersenprocessen’: heiligbeen, hara, hart en hoofd.
We zien het in die vier vormen van bewustzijn: (on(der))bewust en buitenbewust.
En we zien het in de manier waarop we van waarNemingen waarHeid maken.

Dat is overigens ook de grootste grond van problemen.
Dat komt, doordat mensen elkaar niet respecteren in hun Vrije Keuze.
In principe zouden we dat in onze levensperioden moeten leren.
Met de groei van Baby naar Kind naar Puber naar Volwassen.

Besluitname

Omgaan met Vrije Keuze heeft te maken met besluiten.
De processen van ons denken zijn ook die van spijsvertering.
Immers, moleculen zijn dragers van informatie, en vormen van materie.
Ons hele llichaam is daardoor een ‘computer’, een informatieverwerker.

Het verschil met een computer is dat wij, zelf, altijd onze keuzen maken.
We vergelijken daarin ons wereldbeeld met ons omgevingsbeeld met ons llichaamsbeeld.
Het besluitname proces kunnen we associëren met de pijnappelklier in de hersenkern.
Daarvandaan, via de Activatie van Bewustzijn Cascade, be-leven we dat via ons lichaam.

Deze processen zijn NIET onbewust en ze zijn NIET automatisch.
Ze worden reflexmatig onbewust doordat we er geen besluit meer over nemen.
Veel mensen ‘worden’ zo geleefd door eerder genomen besluiten.
Iedereen kan er altijd voor kiezen om een genomen besluit opnieuw te nemen.

In feite lijkt dat de essentie te zijn van onze be(-)leving van leven.
Vrije Keuze is een gegeven van leven.
Het is de kunst om dat optimaal te leren gebruiken.
Dat houdt in dat het nodig is om met het (on(der))/buiten-bewustzijn te ‘werken’.

Geloof

Veel mensen leren om dat niet te doen.
Geloof, onderwijs, kerken en wetten proberen dat op diverse manieren te voorkomen.
Waar je in gelooft moet je aan geloven”, is in deze een belangrijk gezegde.
Het gaat erom om niet in geloof te hoeven/kunnen geloven.

Dat is waarom/waardoor wetenschap indertijd werd ontwikkeld.
Om niet, als een kind, blind te vertrouwen op wat een ander gezegd heeft.
Maar, om als een puber, via vallen en opstaan eigen grenzen te leren stellen.
In dit geval willen we echter meer: volwassen be-leving als schepper in de schepping.

Daarom is het nodig om te begrijpen wat geloof/overtuiging/waarheid/werkelijkheid is.
Vooral, om te beseffen dat het niet meer dan de mentale tegenhanger van een Reflex is.
We kunnen dus alles wat we weten over reflexen, gebruiken om geloof te begrijpen.
Echter, geloof speelt zich maar minimaal af binnen mensen, maar vooral tussen mensen.

Het is daarom nodig om in te zien hoe fyiologie, psychologie en sociologie zijn gekoppeld.
Psychologie is gebaseerd op de moleculen-informatie-kringstromen IN mensen.
Sociologie is gebaseerd op de communicatie-informatiestromen TUSSEN mensen.
Het gaat er daarbij om, om te begrijpen hoe CODE daarin de bepalende rol speelt.

Communicatie / Code

In ons waarnemingssysteem zien we het meest duidelijk hoe dit zich afspeelt.
Van sensorcel naar neuron naar zenuwplexus naar hersenen wordt informatie doorgegeven.
Daarin is er een Dimensieverandering, van punt naar lijn naar vlak naar volume.
Op elk opeenvlgende niveau is er een andere dimensie en een andere vorm van code.

Dat zien we expliciet in communicatie: de overdracht van informatie tussen mensen.
Informatie in de eerste persoon (1) wordt geuit naar de gemeenschappelijke omgeving (2).
De ander accepteerd die informatie (3) en interpreteerd die in de eigen beleving (4).
Dit is hetzelfde proces als het opnemen van voedsel uit de omgeving.

In de mond kauwen we fysiek ons voedsel.
In de maag wordt het via chemische processen voorverteerd.
In de 12-vingerdarm wordt het via enzymen elektromagnetisch afgebroken.
Het wordt daarna opgenomen door de darmwand als moleculen = informatie (signatuurspectrum).

We hebben het hier over de samenhang tussen natuurkunde, scheikunde, elektromagnetisme en informatica.
Het is ook de relatie tussen klassieke-, relativistische-, kwantum- en veld-theorie in de wetenschap.
Het is exact hetzelfde als de samenhang van de vier fundamentele krachten van de fysica.
Het gaat om vier vormen van beleving, in de ‘grensovergang’, van betrokkenheid in de omgeving.

Grensverlegging

He hele proces is samen te vatten als het principe van grensverlegging.
Dat zien we het meest expliciet in het regulatiesysteem van ons hele lichaam.
Daardoor worden anatomie, door fysiologie, door systeemregulatie, door informatie-integratie, geïntegreerd.
Die samenhangrelatie zien we ook in de pinocytose- en exocytose van celmetabolisme.

Pinocytose- en exocytose zijn respectievelijk de opname en afgifte van stoffen in cellen.
Daarin wordt een stofje buiten de cel (1) door de cel in een ‘instulping’ van de cel geleid (2).
De celmembraan sluit dan het deeltje in (3), waarna de celmembraan intern oplost (4).
Daardoor is het deeltje van buiten de cel, in de cel gekomen - ‘opgenomen’ of ‘verteerd’’.

Het gaat erom dat het deeltje van de ene kan naar de andere kant van de celwand is gekomen.
Dit is hetzelfde principe als in de Mach Kegel, in de Dimensie-Analyse wordt beschreven.
Het is hetzelfde principe als de Licht-Kegel, die in de relativiteits-/kwantum-theorie wordt beschreven.
Het gaat om een veel meer algemeen principe, van een 4 Dimensionale overgang van een systeemgrens.

  1. De eerste fase daarin is dat ‘iets’ zich ‘buiten’ de systeemgrens bevindt.
  2. De tweede etappe is dat ‘iets’ in contact komt met die systeemgrens.
  3. De derde fase is dat (via een ‘spildraai’) dit iets zich in de systeemgens kan integreren.
  4. De vierde en laatste fase is dat daardoor het deeltje (“iets”) door de systeemgrens heengekomen.

Probleemgrens

Ditzelfde principe beldt in het ontstaan en oplossen van problemen.
Probleem komt van een Grieks woord voor Drempel (net als het woord “Obvious”, vanuit het Latijn).
De wet van Jos stelt dat problemen niet kunnen bestaan; immers:
“Hetzij het probleem is oplosbaar; of het is niet oplosbaar en je moet er me leren leven”.

Het bestaan van en probleem is alleen mogelijk als een waarneming aan een verwachting is gekoppeld.
Het gaat daarbij om een verwarring (gebrek aan ont-warring) van Projectie en Perceptie
.
Perceptie is een directe beleving van onze omgeving (“gevoel”).
Projectie is een mentale herinnering van een omgeving uit het verleden (“emotie”).

We kunnen daarmee stellen dat een probleem alleen bestaat in het gebied tussen heden en verleden.
Het is het gebied in ons brein tussen omgevingsbeleving, wereldbeeld en lichaamsbeeld.
Dat is precies het gedeelte waar we in principe onze (levens)besluiten nemen.
In feite kunnen we stellen: en probleem is het gevolg van het niet nemen van besluiten.

Specifiek gaat het erom dat een besluit niet wordt genomen omdat een verwachting wordt geprojecteerd op de omgeving.
In feite is het bestaan van het probleem er een teken van de die verwachting niet past in die omgeving.
Veel mensen zijn dan geneigd om te proberen de omgeving aan te passen aan hun verwachting.
Anderen beseffen juist dat ze hun verwachting moeten aanpassen aan de feitelijke omgevingsbeleving.

Prokrustes Wetenschap

Dat is de basis van het verhaal vanuit de Griekse mythologie, over Prokrustes.
Prokrustes was en simpelaar die werd geboren in een afgelegen dorpje, met veel incest.
Hij bedoelde het goed, en wilde een herberg verschaffen voor reizigers op een pas aan de einder.
Hij wilde hen daarbij dezelfde gemakken bieden als hij ook voor zichzelf zou wensen: een goed bed.

Maar, zoals de verdere historie dan uitlegt: hij was een simpelaar geboren in een afgesloten dorpje...
Hij kwam erachter dat voor sommige reizigers zijn bed te lang was; voor anderen echter te kort.
Met een bijl hakte hij daarom af wat teveel was, of met de botte kant van de bijl maakte hij ze passend.
Deze mythe is metafoor voor de wetenschappers die de waarneming willen aanpassen aan hun modellen.

Dergelijke wetenschappers noemt men “wetenschapsfundamentalisten”.
Het zijn mensen die menen dat wat is opgeschreven in de wetenschap, waar is.
Ze vergeten daarmee dat modellen altijd door wertenschappers geformuleerd zijn.
Door de oorsprong van wetenschap om te keren, keren ze ook de betekenis van wetenschap om: onwetenschap.

Paradoxaal is dat precies waarom de wetenschap ontstaan was.
De wetenschap ontstond in een tijd dat kerk en inquisitie dogma verplicht stelden.
“Iedereen die er niet aan wilden geloven, moest er aan geloven”.
Ook daar ging het dus om het vervangen van Perceptie door Projectie.

Hologram werkelijkheid

Een ander oud en belangrijk gezegde is “wordt geen dienaar van je dienaren”.
Het gezegde is bedoeld om uiit te leggen dat je niet op je reflexen moet vertrouwen.
Puur technisch gezien, is de waarHeid altijd een waarNeming.
De kwantumtheorie beschrijft dat theoretisch als het ‘instorten van de toestand vector’.

In de kwantumtheorie bestaat het begrip dat het hele uniVersum een holograms is.
Elk object daarin is echter ook een hologram - een golfveld.
Elk object in het universum is een golfveld in een golfveld; dus en golfveld.
Het is daarom nodig om te gebrijpen dat alles wat we doen, in leven,  is spelen met hologrammen.

Karl Pribram heeft dat explciet geformuleerd na zijn studie van onze hersenen en ons denken.
Hij bestudeerde daartoe de neurologie,  neurochirurgie, psychologie/psychiatrie, en hologramwiskunde.
Hij kwam erachter dat os hele brein, ons hele lichaam, en ons hele denken een hologram is.
Dat houdt in dat alle bewustzijnsprocessen vanuit een hologram benadering moeten worden begrepen.

Dat sluit perfect aan bij de constatering van verschillen in code in sensorcel, neuron, plexus en brein.
Het sluit perfect aan bij de communicatie - informatieoverdracht - tussen twee of meer mensen.
Het sluit perfect aan bij de informatie-organisatielagen in ons lichaam: cellen, organen, lichaam, omgeving.
En het sluit direct aan op de vier niveaus/dimensie van bewustzijn (en bewust zijn).

Mens en Mensheid

Zoals al eerder gesteld: het gaat hier om een proces van ‘spijsvertering’.
Het is te herleiden op het proces van celdeling waaruit ons lichaam gevormd is.
We kunnen zien dat celdeling = leren = immunologie = spijsvertering.
Alle mentale processen, en hun verstoringen, zijn op dit principe gebaseerd.

Bert Verveen heeft laten zien dat ziekte een verstoord/verstokt gezond proces is.
Hij liet dit zien door de kringlopen van moleculen tussen organen als regelsysteem te bestuderen.
Omdat moleculen dragers zijn van informatie, geldt dit voor fysiologie en psychologie.
Omdat celdeling ontstaat uit sexuele celfusie, geldt dit ook voor de sociologie en ecologie van de mensheid.

Het bestaan van geloofsproblemen is daardoor te herleiden tot sociale communicatieproblemen.
Communicatieproblemen zijn te herleiden tot psychologische uitings-/acceptatieproblemen.
Psychologische problemen houden verband met functionele fysiologische celproblemen.
Celfunctieproblemen zijn te herleiden tot het niet goed kunnen omgaan met Vrije Keuze.

In dit geval zijn al die problemen te herleiden tot hun basis: het grens (her-/ver-)stellend vermogen.
Grens(her)stellend vermogen is de essentie van de gezondheid en het bestaan van ons lichaam.
Immers, het lichaam is gevormd door celdeling van de Zygote: het vormen van steeds meer grenzen.
De integriteit van ons lichaam (gezondheid en vrede) is gebaseerd op de juiste integratie van al die grenzen.

De Tijdfractal

Tegenwoordig is dat uistekend te beschrijven, in de vorm van de TijdFractal van Suzy Vrobel.
Daarin is het proces van celdeling te volgen vanaf de eerste cel tot het vormen van alle cellen.
De integriteit van het lichaam (gezondheid) is dan bepaald door de integriteit van die TijdFractal.
Is de integriteit verstoord, dan wordt de tijdfractal gestoord, keert om en stort in.

We hebben daarme een expliciete manier on het instorten van de Toestandsvector expliciet te beschriijven.
Dat betekent dat we nu een expliciete beschrijving hebben voor gezondheid.
Maar daarmee ook een expliciete locatie van het onstan van ziekte zoals Bert Verven heeft beschreven>
We zien dit niet in de cellen, maar in de celdeling; in de celgrens, op het moment dat die zich oplost.

We hebben adaarmee een expliciete beschrijving voor de relate tussen leven en dood.
Het is ook de relatie tussen informatie en materie; oftewel tussen signalen en structuren (van mioleculen).
Dat is wat van oudsher werd beschreven als de relatie tussen geest en lichaam.
Met andere woorden, we kunnen nu de bevindingen van religie en wetenschap integreren.

Uri Fidelman heeft laten zien dat elk model van de wetenschap een beschrijving is van onze waarneming.
Elke zogenaamde Objectieve beschrijving van de wetenschap, is een formulering van de subjectieve beleving van de weteschepper.
Wiskunde is in die zin een “partiture voor een choreografie van de dans van ons denken”.
Dit is in de wetenschap van leven verder beschreven (www.scienceoflife.nl)

Instorten van de toestandsvector van beleving

Vanuit de kwantumtheorie weten we dat waarheid een waarneming is die door vrije keuze bepaald is.
Vanuit de TijdFractal weten we nu dat die waarneming in de celdeling gelocaliseerd.
Het gat daarin specifiek om het moment dat de materie van de cel zich oplost, in formatie.
Dat is het niveau waarop we informatie met Vrije Keuze kunnen verbinden.

Dat is dus ook het moment, en de plaats, van onze beoefening van Vrije Keuze.
Het schakelmoment light in die tijdfractal, en is dus verbonden met de integriteit van ons hele lichaam.
Het speelt zich af in elke cel, in elke celkern, maar tegelijkertijd ook on elke celgrens, in celdeling.
Dat is waar we een andere vorm van wiskunde nodig hebben: in celdeling wordt eenheid bewaard: 2 =1.

Daardoor zien we dat in ons lichaam F=0 en F=1 beide tegelijkertijd waar zijn.
Dat is ook waarom ( , ) = ( ) . ( ) ons help om Vrije Keuze beter te begrijpen (De Rowlands aanname).
Speciefiek gaat om het expliciet invoegen van vrije keuze ( , ) =/= ( ) . ( )
Dat zijn de momenten waarop F=1 en F=1 in elkaar omkeren; door overgaan van de systeemgrens.

In de wiskunde wordt gesteld dat bij overgang van het “=” teken het teken van de waarde omkeerd.
Wat positieve waarde heeft aan de ene kant heeft aan de andere kant een negatiieve waarde.
Omdat het startpunt in feite arbitrair is zijn ‘positief’ en ‘negatief’onhandige/onnbruikbare termen.
Waar het om gaat, is dat bij overgang van de systeemgrens de betekenis tegengesteld wordt.

Ziektegenezing

Dat zien we ook in het genezen van ziekte, en het oplossen van problemen.
Ziekte is een situatie waarbij een proces aan de ‘verkeerde’ kant van de systeemgrens terecht kwam.
Het verstoringspproces komt doordat het ‘verdwaalde proces’ de terugweg probeert te vinden.
Zodra dat sub-proces de systeemgrens kan doorgaan wordt negatief tot positief; het probleem is verdwenen.

Datzelfde geldt voor het oplossen van problemen: het is teken van een idee in een verkeerde context.
Specifiek gaat het gewoonlijk om een projectie (verwachting) in plaats van een Perceptie (beleving).
Zodra de Projectie door Perceptie wordt vervangen, verdwijnen de problemen.
In mensen betekent dat vaak dat ze hun verwachting/geloof/overtuiging/reflex door interesse moeten vervangen

Dat vereist dat mensen het onderscheid kunnen maken tussen verwachting en beleving (Projectie en Perceptie).
In onze Kultuur is dat een probleem voor veel mensen, doordat ze dit in de puberteit niet leerden.
Normaliter zitten mensen dan niet in de schoolbanken mar volgen ze hun lichaamsbeleving: seks.
In de seksuele relatie leren mensen (ook via orgasme) om zichzelf te overstijgen, en de mensheid beleven.

Belangrijk is daarin dat man en vrouw wederzijds hun verschillen leren inzien.
Maar ook dat ze tegelijkertijd hun complementariteit leren beleven; vrouw of man is mens.
Daardoor ondekken ze dat ze niet alleen mens zijn, maar ook deel van de mensheid.
Het is een directe transcendente beleving; van de integratie van delen in de beleving van het geheel.

Transcendentie

Vanuit die transcendentie onstaat het begrip van het geheel in het deel; de mens ervaart de mensheid.
Vanuit dat besef handelt elke mens in relatie met de omgeving en andere mensen als mensheid.
Alle mensen die dit doen ervaren daarin niet hun verschillen, maar hun overeenkomst.
Dat is wat we zien in ons lichaam: doordat de organen elkaar complementeren, kunnen we in verschillende omgevingen leven.

Lynn Margulis heeft dat beschreven als de belangrijkste stap in de evolutie van leven: “Symbiose”.
Vanuit symbiose van verschillende vormen van leven, onstaan nieuwe vermogens voor leven.
Daardoor kunnen dieren in verschillende klimaten overleven.
Mensen kunnen zelf hun eigen omgeving en klimaat maken (of slopen; zoals de mensheid nu doet (2011)).

Het basisprincipe is echter nog steeds dat van celdeling; en Vrije Keuze in het delingsmoment.
Dat is hetzelfde principe als we ook in het proces van spijsvertering beleven.
Specifiek zien we het in onze slokdarm; met peristalsis (doorslikken) en anti-peristalsis (braken).
Dat is ook de basis oplossing voor mensen die verbeten zijn: hou op met bijten...

Dat vereist dat je het lokale proces kan begripen in transcendente termen (vanuit het hologram).
Dat wat op dat moment gebeurt, is dat goed voor de schepping van het hele uniVersum?
Gaat het alleen om je eigen belang, dan handel je vanuit reflexen/projectie in plaats van perceptie/creatie?
Dat is de essentie van elke keuze die we hebben: handel je vanuit reaCtie, of verwerkelijk je een Creatie?
 

NavLeft NavUp NavRight
[Mond Gezond] [Inleiding] [Eet Goed] [Eet Licht] [Ver-beten?] [Ont-Last!] [Doe Het Zelf] [Handboek] [Cursusaanbod]

SIG-zaait
SIGLogo2
Opgericht 12 februari 2002
KvK Amsterdam 34175768

Voor Donaties:

Postbank rekening 7234993 t.n.v. SIG

of via PayPal: